Linda, 43 jaar: ‘Als je niet weet waaróm je eet, zal je nooit blijvend afvallen’

‘Het allerergste vond ik het gevoel van schaamte. Altijd dat gevoel dat mensen naar je kijken omdat je te zwaar bent, direct een oordeel over je klaar hebben. Het idee dat mensen mij als lui en ongedisciplineerd zouden kunnen bestempelen, vind ik vreselijk.’

Laatste strohalm

‘In november 2018 ben ik naar Co-eur gegaan omdat ik er na jaren van voortmodderen helemaal doorheen zat. Veel fysieke klachten, heel weinig energie, een algeheel gevoel van somberheid. Zes jaar geleden was ik dertig kilo afgevallen en voelde ik me topfit, maar om de één of andere reden zaten er inmiddels weer twintig kilo bij. Dat ik na de intake bij Co-eur werd aangenomen, gaf me een dubbel gevoel. Oké, ik heb dus een eetstoornis… Tegelijkertijd was er ook de opluchting: ik krijg een helpende hand toegestoken. Na een jarenlange strijd met mijn gewicht en mijn eigen gedrag, zag ik het traject bij Co-eur als een laatste strohalm. En die heb ik met beide handen aangegrepen.

Intensief traject

Het begin was intensief. Veel afspraken, allemaal nieuwe mensen, een heel nieuw ritme in de week. En dan nog het ‘denkwerk’ dat de wekelijkse gesprekken met de psycholoog met zich meebrengt. Je moet tijd en ruimte maken voor dit traject om er optimaal van te kunnen profiteren. Toch ging dat al vrij snel vanzelf. Want juist de vele gesprekken begonnen me ruimte te geven. Ruimte in mijn hoofd, rust in mijn lichaam.

Doelen klein maken

De multidisciplinaire aanpak zorgt ervoor dat je dezelfde boodschap regelmatig van diverse kanten terugkrijgt. Wat je bij de psycholoog ontdekt, breng je bij de fysiotherapeut in de praktijk – of andersom. Wat de diëtiste je aanreikt, maakt ineens duidelijk wat je de week ervoor aan je psycholoog vertelde – of andersom. Zo spin je langzaam maar zeker zelf een web van ervaringen en verhalen, waardoor je veel beter gaat begrijpen waarom je doet wat je doet. Ik heb geleerd dat je je doelen klein moet maken – véél kleiner dan ik ze normaal gesproken stelde. Ik vond bijvoorbeeld dat ik minstens tweemaal per week naar de sportschool moest. De fysiotherapeut zei: ‘Ga nou eerst maar eens op de fiets boodschappen doen.’ Door je doelen klein te maken, doe je succeservaringen op. Die succeservaringen en het bijbehorende gevoel – ‘Hé! Dat heb ik toch maar mooi gedaan!’ – maken dat je zelfvertrouwen groeit. En zo klim je langzaam maar zeker uit die donkere put waarin niets meer lukte en alles tegenviel. Het hoeft niet meteen groot of groots te zijn; áls je maar in beweging komt. Letterlijk en figuurlijk.

Gedragsverandering

Als je niet onder ogen durft te komen waaróm je eet, kun je letterlijk en figuurlijk diëten tot je een ons weegt – er zal nooit wezenlijk iets veranderen. Fors overgewicht heeft met je gedrag te maken: ik ben er inmiddels van overtuigd dat daar de sleutel tot succes en verandering ligt. Het is bepaald niet gemakkelijk om gedrag te veranderen. Het is een proces, dat veel langer duurt dan het traject bij Co-eur. Omdat ik daarin met vallen en opstaan nu mijn weg zoek, ben ik nog niet heel veel afgevallen. Wel ga ik aanzienlijk lichter door het leven, zoals Co-eur je ook bij de intake belooft. Ik heb rust en zelfvertrouwen teruggevonden, en dat is me vele malen meer waard dan het getal op de weegschaal. Ik geniet weer van het leven en verheug me op wat er komen gaat. Ik kan weer voélen. En ik voel me goed!’