Cecile, 36 jaar: ‘Co-eur heeft me gestimuleerd in het ontwikkelen van regelmaat en een normale omgang met eten’

‘Vanaf mijn veertiende kampte ik met boulimia. In mijn tienerjaren praatte ik hier niet over, ik schaamde me. Pas op mijn drieëntwintigste besprak ik het voor het eerst met een diëtiste. Helaas kreeg ik het gevoel niet serieus genomen te worden. Ik besloot om het weer voor mezelf te houden. Mijn gewicht schommelde enorm. Als ik een periode slank was, dachten mensen dat het goed met me ging. Dat was de grootste illusie.

Keerpunt
Het extreme lijnen kwam met vlagen. Na een tijd streng voor mezelf te zijn geweest, at ik alles er in hoog tempo weer aan. Ik voelde diep van binnen dat het niet goed zat. Maar het is ongelooflijk lastig om dat zelf aan te pakken. Het keerpunt kwam toen een goede jeugdvriendin van me geopereerd werd, ze kreeg een maagband. Ook zij worstelde altijd al met haar eetpatroon.

Hulp inschakelen 
Het zette me aan het denken en ik realiseerde me dat een medische ingreep niet de oplossing was voor mij. Ik besefte dat ik het probleem bij de wortel aan moest pakken en goede hulp moest inschakelen. ’s Avonds dook ik achter mijn computer en kwam ik al snel uit op Co-eur. Ik was meteen enthousiast. De volgende dag maakte ik een afspraak met de huisarts. Hij nam het gelukkig heel serieus en verwees me meteen door.

Het hele plaatje
Door omstandigheden duurde het even voordat ik kon starten maar dat vond ik niet erg. Ik wilde per se bij Co-eur beginnen omdat de aanpak mij enorm aansprak. Het is een multidisciplinair traject dat helemaal voor jou op maat wordt gemaakt. Het gaat niet alleen om afvallen of eten maar om het hele plaatje. Dat was wat ik nodig had. Ik kampte ondertussen ook met diabetes en merkte dat ik tegen een burn-out aan zat. Ik was oververmoeid door een onrustige thuissituatie, had last van mijn knieën en kon me soms niet meer herinneren hoe ik van a naar b was gekomen.

Vliegende start
Toen het belletje kwam dat ik kon beginnen, sprong ik een gat in de lucht. Ik maakte een vliegende start. Bij Co-eur heb ik geleerd om mijn emoties beter te reguleren. Omdat ik vroeger niet veel lustte en gevoelens van stress, vermoeidheid of somberheid moeilijk kon plaatsten, greep ik naar eten. Door onregelmatige werktijden (vijftien jaar lang nachtdiensten) had ik daarnaast geen enkele structuur in mijn leven. Co-eur stimuleerde me in het ontwikkelen van regelmaat en een normale omgang met eten.

Op de rem   
Het traject verliep zo goed dat ik op een gegeven moment een beetje op de rem moest trappen. Ik was soms veel te streng voor mezelf en dacht heel zwart-wit. ‘Het is vaak beter om in het grijze gebied te blijven’, zei de therapeut. ‘Veranderingen of lastige momenten zullen er altijd zijn, dat is het leven. Het gaat erom hoe je daarmee omgaat.’

Blij zijn met jezelf
In februari van dit jaar rondde ik het traject af. Ik was en ben ontzettend trots. De diabetes is helemaal verdwenen, medicatie slik ik niet meer en ik heb nu een gezond gewicht. Als dingen thuis niet zo lekker lopen, begin ik soms weer te rommelen met mijn eetpatroon. Toch kan ik mezelf nu veel beter herpakken. Dit geeft zo veel zelfvertrouwen. Het leven voelt niet meer als een last.

Erkenning
Tijdens een belafspraak met Co-eur vertelde ik dat ik mijn eetpatroon soms weer wat minder goed onder controle heb. Daar keken ze helemaal niet vreemd van op. ‘Dat is menselijk’, zeiden ze. En dat is precies wat ik zo fijn vind aan Co-eur. Waar ik vooral in het begin nog veel schaamte voelde, benadrukten mijn behandelaars dat niets vreemd of gek is. Ze begrepen ontzettend goed hoe ik me voelde en wat voor een worsteling het is. Die erkenning is heel fijn. Door Co-eur heb ik geleerd lief en mild voor mezelf te zijn. Ik ben op de goede weg.’

 

De foto bij dit verhaal is gefingeerd.