Carla, 60 jaar: ‘Sinds het kwartje is gevallen, heb ik nooit meer een eetbui gehad’

‘Jarenlang volgde ik allerlei diëten zonder blijvend resultaat. In 2015 klopte ik aan bij mijn huisarts. Ik heb overgewicht door eetbuien, die begonnen zijn toen ik vijftien was. Ik werd misbruikt door mijn vader. Door veel te eten probeerde ik dik en onaantrekkelijk te worden voor hem. Dit deed ik overigens onbewust.

Geen gedragsverandering  
Mijn huisarts verwees mij door naar Co-eur. Ik had toen al reguliere therapie, EMDR-therapie en een traject bij een diëtist achter de rug. Maar geen van deze behandelingen zorgden voor een blijvende gedragsverandering.

Multidisciplinaire behandeling    
Co-eur sprak mij meteen aan omdat de behandeling multidisciplinair is. Dat bleek voor mij de gouden greep. Van de diëtist kreeg ik tips over bijvoorbeeld portiegrootte. Ik moet eten met mijn hoofd, niet afgaan op een gevoel van verzadiging. Dit heb ik namelijk niet, vermoedelijk omdat ik zo lang over mijn grenzen heen ben gegaan als het over eten gaat. Wat je ook leert, is om stil te staan bij waarom je wil eten. Is het uit verdriet of uit verveling? Het is zelden omdat je trek hebt.

Wandelen, zwemmen en Pilates  
Ook de fysiotherapeut heeft veel voor mij betekend. Waar veel mensen met overgewicht te weinig bewegen, stond mijn lichaam altijd aan. Door het misbruik in mijn jeugd voelde ik me nooit veilig en zette ik me -ook onbewust- constant schrap: er stond enorm veel spanning op mijn spieren. Voor mij werkt het daarom goed om te wandelen, te zwemmen in warm water en Pilates te doen; andere sporten leiden tot overbelasting.

Rollenspellen
Maar wat echt het verschil heeft gemaakt, zijn de gesprekken met de psycholoog. Door rollenspellen kreeg ik inzicht in mijn eetbuien. Ik heb troost, veiligheid en liefde gemist in mijn jeugd. Dat gemis probeerde ik op te vullen met eten. Sinds dat kwartje is gevallen, heb ik nooit meer een eetbui gehad.

Interne criticus de mond gesnoerd        
Verder ben ik erachter gekomen dat ik een sterk aanwezige interne criticus had. Het stemmetje in je hoofd, dat commentaar levert op wat je doet. Die bleek bij mij heel vervelend en agressief te zijn. Tijdens een rollenspel hebben we de stem letterlijk de deur uitgezet. En daar staat hij nu, na zes jaar, nog steeds.

Zelfliefde- en compassie
Bij Co-eur heb ik geleerd dat ik me niet op de kilo’s moet focussen maar op liefde en compassie voor mezelf. Als dat goed zit, komt de rest vanzelf. Het begrip dat ik heb ontvangen van de verschillende specialisten heeft mij zo veel gebracht. Er werd echt gekeken naar mij als persoon.

Mooiste cadeau    
Twijfel je over een behandeling bij Co-eur? Het is het mooiste cadeau dat je jezelf kan geven. Je moet wel gemotiveerd zijn, want het is hard werken, en confronterend. Maar ik was al een stukje in de vijftig toen ik startte met de behandeling en ook dan kun je nog veranderen. Als je écht wil, althans. En ik wilde dat, met heel mijn hart.’

 

De foto bij dit verhaal is gefingeerd.