Anoniem, 37 jaar: ‘Ik gun het iedereen om op zo’n manier tijd en energie in jezelf te steken’

‘Ik heb een verleden van veel diëten. Dat begon vanaf mijn 25ste. Ik kon heel goed zwart-wit denken. Binnen een mum van tijd viel ik dan 25 kilo af. Helaas kwam er na zo’n dieet ook weer zo’n 30 kilo aan.’

Kop in het zand
In mijn omgeving was crash-diëten populair. Omdat ik niet meer zo veel sportte als vroeger, vond ik het een goede oplossing. Toch viel ik niet af maar kwam ik juist aan. Ik liep lang rond met overgewicht. Gelukkig was het niet zo extreem dat het me beperkte. Ik stak mijn kop in het zand. Spiegels vermeed ik.

Banale dingen werden een klus
Helaas hield ik deze tactiek niet lang vol. Toen ik van mijn tweede kindje beviel, kwam ik enorm aan. Ik kon het niet meer onder stoelen of banken steken. Dat waar ik voor vreesde, gebeurde: mijn gewicht ging me beperken. Zo kon ik niet meer in bepaalde attracties op de kermis. Banale dingen als mijn sokken en schoenen aandoen was een enorme klus.

Naar de bedrijfsarts
Ik wist dat ik hulp moest inschakelen. Ook gebeurde er iets met mijn man, waardoor er bij mij een knop omging. Ik heb altijd voor anderen gezorgd maar nooit genoeg voor mijzelf. Ik kwam via mijn werk bij de bedrijfsarts terecht. In eerste instantie gaf ik aan dat het privé niet zo lekker liep. Ik wilde vragen om taakvermindering. Maar het gesprek kreeg een andere wending. De bedrijfsarts begon voorzichtig over mijn gewicht.

Jarenlang weggestopt
Ze overviel me. Ik reageerde heel emotioneel. Dit was iets wat niet bespreekbaar was in mijn ogen. Ik had dit jarenlang weggestopt. Ik sprak niet over mijn fysieke beperkingen omdat het te pijnlijk was. De bedrijfsarts bood een geweldig luisterend oor en was heel behulpzaam. Samen zochten we naar opties voor hulp. Ze raadde me aan om naar een informatieavond van Co-eur te gaan.

Bewustwording
De informatieavond was heel verhelderend. Na die avond schreef ik me in en begon ik met volle motivatie. Ik was zo klaar met mijn lichaam dat ik niet kon wachten op verandering. De eerste sessies met de psycholoog waren confronterend en emotioneel. Ik had werkelijk geen idee dat ik een eetstoornis had. Bourgondisch en gezellig, zo zou ik mijn eetpatroon eerder omschrijven. Ik heb me ertegen verzet. Totdat ik een eetdagboekje ging bijhouden. Dat deed ik heel nauwlettend. Toen kwam de bewustwording.

Drang naar eten verdwijnt vanzelf
De begeleiding bij Co-eur was heel goed. Ik voelde een goede klik met mijn psycholoog en diëtiste. Ik leerde het zwart-wit denken los te laten. Af en toe een zakje chips eten, betekent niet dat je het verpest hebt. Je mag best af en toe snacken. Ook heb ik geleerd mijn drang naar eten te sturen. Simpelweg door een wekkertje te zetten. Als ik drang naar eten ervaar, merk ik nu dat het langzaam wegebt. Natuurlijk is het makkelijker gezegd dan gedaan, maar deze tools helpen mij om op de goede weg te blijven.

Duurzame gedragsverandering
Er heeft een enorme gedragsverandering bij mij plaatsgevonden. Dat had ik met die crash-diëten nooit bereikt. Het is een zeer duurzaam leerproces. Ik heb zo veel geleerd over mijzelf: wie ben ik en wat is mijn relatie tot eten? Diep en kritisch kijken naar jezelf, dat is wat je bij Co-eur doet. Het is eng maar tegelijkertijd zo leerzaam. Ik gun het iedereen om op zo’n manier tijd en energie in jezelf te steken.’